همین موقع دوباره پسره اومد کله اش رو کج کرد و شروع کرد هورت کشیدن وپاشیدن آب به سرو صورتش .قطره های آب از صورتش می چکیدو توی صورت من خودش رو نگاه می کرد شکلک در می آوورد و آب بازی می کرد. به من و خودش و دوچرخه آب می پاشید وخوشحال بودیم و می خندیدیم.

مرد میانسال بد اخمی نزدیک شد و گفت: پسر برو کنار آب بخوریم. آب مال خوردنه نه اصراف کردن.

-         برو بابا! آب برای اینه که ما شاد باشیم چه با خوردن چه با بازی کردن. خودم و دوچرخه ام گرممون بود.

-         گفتم اصراف نکن، حروم نکن، برو کنار.

-         آب سرد کن دوستمه اون دوست نداره کسی که دوستشو ناراحت می کنه ازش آب بخوره. حالا بفرما

مرد به سمت من اومد اونقدر شیرهامو محکم گرفتم که به زور تونست بازکنه بعد هم قطره قطره آب همراه با کلی رسوب ریختم کف دستش تا اون باشه با دوست من بد صحبت نکنه.

از آب خوردن منصرف شد و زیر لب گفت: یا حسین اینا از یزیدم بدترن!

عذاب وجدان گرفتم. این مرد دوستم رو ناراحت کرده بود من هم تلافی کردم اما این فحشی که داد حقم نبود نگاش کردم که برگرده آب بخوره اما اونقدر عصبانی بود و پاهاش رو محکم به زمین می کوبید که فهمیدم بر نمی گرده که یهو پاش پیچ خورد و افتاد زمین مهیار و دوستاش می خندیدند و حسن آقا و همسایه ها اومدند مرد رو از زمین بلند کردن رو صندلی کنار مغازه نشوندنش. لیوانی که حاج خانم آوورده بودپر از آب کردند و به مرد دادند.

پیرزنه آب نخورده آروم از کنار این همه مرد که جلوی مغازه نشسته بودند رد شد و رفت.